لوگوی هاکان سرور
لوگوی هاکان سرور

حمله Brute Force چیست؟ جلوگیری در SSH و وردپرس با Fail2ban

فرم ورود با نام کاربری root، نشان کلید و سپر؛ راهنمای حمله Brute Force و جلوگیری با Fail2ban
فهرست مطالب
  1. حمله Brute Force چیست؟
  2. چهار نوع رایج
  3. حمله آنلاین یا آفلاین؟
  4. چرا SSH، RDP و wp-login.php همیشه هدف‌اند؟
  5. دیدن حمله در لاگ سرور
  6. SSH با journalctl
  7. auth.log و lastb
  8. wp-login.php در لاگ وب‌سرور
  9. جلوگیری از Brute Force؛ دفاع‌ها به ترتیب اثر
  10. Fail2ban چطور کار می‌کند؟
  11. پیش‌فرض‌ها روی هر سیستم
  12. نصب Fail2ban روی Ubuntu و Debian
  13. تنظیم jail.local
  14. چرا jail.conf را ویرایش یا کپی نکنید؟
  15. ساخت فایل
  16. bantime، findtime و maxretry
  17. افزایش خودکار مدت بن
  18. nftables، iptables یا UFW؟
  19. تست بدون قفل شدن و آزاد کردن IP
  20. آزاد کردن IP
  21. جیل Nginx برای wp-login.php
  22. cPanel، هاست اشتراکی و RDP
  23. رفع مشکلات رایج
  24. سرور برای اجرای این راهنما
  25. پرسش‌های متداول
  26. لاگ سرور پر از Failed password است؛ هک شده‌ام؟
  27. با SSH Key هنوز Fail2ban لازم است؟
  28. تفاوت حمله Brute Force و DDoS چیست؟
  29. تغییر پورت SSH جلوی Brute Force را می‌گیرد؟
  30. بن دائمی IP مهاجم کار درستی است؟
  31. جمع‌بندی

حمله Brute Force یعنی امتحان خودکار و پشت‌سرهم رمزهای عبور تا یکی درست باشد. در این راهنما نشانه‌های آن را در لاگ سرور می‌بینید، دفاع‌ها را به ترتیب اثر می‌شناسید و Fail2ban را برای SSH و وردپرس راه می‌اندازید.

هر سرور با IP عمومی از همان ساعت‌های اول با این ربات‌ها روبه‌رو می‌شود. مؤثرترین دفاع بستن ورود با رمز است و Fail2ban لایهٔ کمکی است؛ اما پیش‌فرض‌های Fail2ban از یک سیستم‌عامل به دیگری فرق می‌کند و خیلی از آموزش‌های قدیمی روی سیستم‌های تازه درست کار نمی‌کنند. دستورهای این راهنما با فایل‌های بستهٔ رسمی Ubuntu 24.04 و 26.04 و Debian 12 و 13 در آبان ۱۴۰۵ تطبیق داده شده‌اند.

به‌طور خلاصه: برای جلوگیری از Brute Force روی سرور لینوکس این شش کار را به ترتیب انجام دهید:

  1. لاگ را ببینید: sudo journalctl -u ssh --since today --no-pager | grep -c "Failed password".
  2. ورود با کلید SSH را راه بیندازید و ورود با رمز را ببندید؛ این کار از هر ابزاری مؤثرتر است.
  3. Fail2ban را با دو بستهٔ کمکی نصب کنید: sudo apt install -y fail2ban nftables python3-systemd.
  4. تنظیمات را در یک فایل کوچک /etc/fail2ban/jail.local بنویسید و jail.conf را نه ویرایش کنید، نه کپی.
  5. IP ثابت خودتان را در ignoreip بگذارید و نتیجه را با sudo fail2ban-client status sshd بررسی کنید.
  6. برای وردپرس روی Nginx جیل wp-login.php را اضافه کنید؛ پشت CDN این جیل به‌تنهایی کار نمی‌کند.

حمله Brute Force چیست؟

در حمله Brute Force (حمله بروت فورس یا جست‌وجوی فراگیر) مهاجم به‌جای پیدا کردن حفره در نرم‌افزار، با ربات آن‌قدر نام کاربری و رمز عبور امتحان می‌کند تا یکی پذیرفته شود. این حمله به باگ نیاز ندارد؛ یک پورت یا صفحهٔ ورود و رمزی ضعیف یا لورفته برایش کافی است.

چهار نوع رایج

نوع حمله مهاجم چه می‌کند؟ چه چیزی بی‌اثرش می‌کند؟
Brute Force ساده ترکیب‌ها را پشت‌سرهم امتحان می‌کند رمز بلند و تصادفی
حمله دیکشنری (Dictionary Attack) فهرست رمزهای رایج و لورفته را امتحان می‌کند رمزی که در هیچ فهرستی نیست
Credential Stuffing جفت نام کاربری و رمز لورفته از سایت‌های دیگر را امتحان می‌کند رمز یکتا برای هر حساب و ورود دومرحله‌ای (2FA)
Password Spraying یک رمز رایج را روی حساب‌های زیاد امتحان می‌کند تا قفل حساب فعال نشود رمز قوی برای همهٔ حساب‌ها و 2FA

نام‌های Hybrid (ترکیب کلمه‌های فهرست با عدد و نماد) و Reverse Brute Force (یک رمز روی نام‌های زیاد) هم زیرمجموعهٔ همین‌ها هستند.

حمله آنلاین یا آفلاین؟

جدول‌هایی که می‌گویند رمز ۸ نویسه‌ای در چند دقیقه شکسته می‌شود، دربارهٔ حملهٔ آفلاین هستند: مهاجم هش رمزها را دزدیده و روی سخت‌افزار خودش حدس می‌زند. حمله به SSH یا wp-login.php آنلاین است: هر حدس از شبکه می‌گذرد و در لاگ ثبت می‌شود، پس محدود کردن نرخ اثر دارد و رمز تصادفی و یکتای ۱۶ نویسه‌ای از دسترس آن بیرون است. Fail2ban به حملهٔ آفلاین کمکی نمی‌کند؛ دفاع آن رمز بلند و هش کند مثل bcrypt یا Argon2 است.

چرا SSH، RDP و wp-login.php همیشه هدف‌اند؟

ربات‌ها دنبال سرور خاصی نیستند؛ بازه‌های IP را می‌گردند و هر نقطهٔ ورود شناخته‌شده را امتحان می‌کنند:

  • SSH (پورت 22): با نام‌هایی مثل root و admin و نام کاربری پیش‌فرض ایمیج‌ها.
  • RDP (پورت 3389): ورود از راه دور ویندوز سرور. مایکروسافت Brute Force را از سه راه اصلی حمله به ویندوز می‌داند.
  • wp-login.php و xmlrpc.php: نشانی این دو فایل در نصب‌های وردپرس یکسان است و مستندات وردپرس xmlrpc.php را هدف رایج این حمله می‌داند.
  • پنل‌ها و سرویس‌های دیگر: cPanel (پورت 2083)، WHM (پورت 2087)، ایمیل و FTP.

حملهٔ ناموفق هم هزینه دارد: هر تلاش روی wp-login.php یک اجرای PHP و پرس‌وجوی دیتابیس مصرف می‌کند و موج تلاش‌ها می‌تواند سایت را کند کند.

دیدن حمله در لاگ سرور

SSH با journalctl

نام سرویس SSH در هر چهار سیستم ssh است، نه sshd؛ حتی در Ubuntu 24.04 و 26.04 که ssh.socket سرویس را با اولین اتصال بالا می‌آورد. پس این دستور همه‌جا کار می‌کند و journalctl -u sshd معمولاً خروجی خالی می‌دهد:

sudo journalctl -u ssh --since "1 hour ago" --no-pager | grep -E "Failed password|Invalid user" | tail -n 5

نمونهٔ خروجی روی Debian 13:

Nov 05 21:14:02 vps1 sshd-session[2214]: Invalid user admin from 203.0.113.50 port 51234
Nov 05 21:14:04 vps1 sshd-session[2214]: Failed password for invalid user admin from 203.0.113.50 port 51234 ssh2
Nov 05 21:14:11 vps1 sshd-session[2219]: Failed password for root from 203.0.113.50 port 51240 ssh2

از OpenSSH 9.8 پیام‌های ورود با نام sshd-session ثبت می‌شوند؛ پس روی Debian 13 و Ubuntu 26.04 این نام را می‌بینید و روی Debian 12 و Ubuntu 24.04 همان sshd را. پرتکرارترین IPها را این‌طور بشمارید:

sudo journalctl -u ssh --since today --no-pager | grep -oE 'Failed password .* from [0-9a-fA-F:.]+' | awk '{print $NF}' | sort | uniq -c | sort -rn | head

مهم‌تر از تعداد شکست‌ها، ورودهای موفق است. هر خط خروجی این دستور باید کاربر و IP آشنا داشته باشد:

sudo journalctl -u ssh --since "7 days ago" --no-pager | grep Accepted

auth.log و lastb

این دو منبع قدیمی دیگر روی همهٔ سیستم‌ها وجود ندارند:

سیستم /var/log/auth.log lastb
Ubuntu 24.04 در ایمیج معمولی هست، در ایمیج مینیمال نه هست
Ubuntu 26.04 در ایمیج معمولی هست، در ایمیج مینیمال نه نیست
Debian 12 فقط اگر rsyslog نصب باشد هست
Debian 13 فقط اگر rsyslog نصب باشد نیست

از Debian 12 بستهٔ rsyslog به‌طور پیش‌فرض نصب نمی‌شود و لاگ‌ها در journal می‌مانند. Debian 13 و Ubuntu 26.04 هم lastb را ندارند و OpenSSH آن‌ها دیگر در /var/log/btmp نمی‌نویسد، پس روی این دو به journalctl تکیه کنید. روی Debian 12 و Ubuntu 24.04 دستور sudo lastb -n 20 کار می‌کند.

wp-login.php در لاگ وب‌سرور

وردپرس به‌طور پیش‌فرض تلاش‌های ناموفق را ثبت نمی‌کند، اما لاگ دسترسی وب‌سرور هر درخواست را دارد. روی Nginx:

sudo grep -E '"POST [^ ]*/(wp-login|xmlrpc)\.php' /var/log/nginx/access.log | awk '{print $1}' | sort | uniq -c | sort -rn | head

چند POST از IP خودتان عادی است؛ صدها POST از یک IP ناآشنا حمله است. روی هاست cPanel لاگ خام را از Metrics › Raw Access بگیرید.

جلوگیری از Brute Force؛ دفاع‌ها به ترتیب اثر

این چهار لایه را به همین ترتیب اجرا کنید:

رتبه دفاع اثر محدودیت
۱ کلید SSH و بستن ورود با رمز رمزی برای حدس زدن نمی‌ماند فقط SSH را پوشش می‌دهد
۲ رمز یکتا و 2FA رمز لورفته به کار نمی‌آید برای هر حساب جدا انجام می‌شود
۳ محدود کردن IP (Allow-list) نقطهٔ ورود از بقیهٔ اینترنت پنهان می‌شود با IP پویا دردسرساز است
۴ محدودیت نرخ و قفل موقت سرعت حدس پایین می‌آید و لاگ خلوت می‌شود جلوی حملهٔ پراکنده از IPهای زیاد را نمی‌گیرد
  1. کلید SSH: روش کامل، از ساخت کلید تا بستن رمز بدون قفل شدن، در آموزش SSH Key آمده است.
  2. رمز یکتا و 2FA: برای پنل‌ها و صفحه‌هایی که کلید ندارند، هر حساب رمز تصادفی جدا در مدیر رمز عبور داشته باشد و هر جا ممکن است 2FA را روشن کنید. محدودیت نرخ حریف Credential Stuffing نمی‌شود، چون مهاجم رمز درست را از همان تلاش اول دارد.
  3. محدود کردن IP: اگر از IP ثابت کار می‌کنید، پورت SSH یا مسیر پنل مدیریت را در فایروال فقط برای همان IP باز کنید. اگر IP اینترنت خانگی یا موبایل‌تان پویاست، فهرست سخت‌گیرانه با هر تغییر IP خودتان را پشت در می‌گذارد؛ در این حالت به‌جای آن به کلید SSH تکیه کنید.
  4. محدودیت نرخ: Fail2ban، cPHulk در cPanel و افزونه‌های محدودکنندهٔ ورود این لایه را می‌سازند. روی Debian 13 و Ubuntu 26.04 گزینهٔ PerSourcePenalties خود OpenSSH هم فعال است و منبع پرخطا را تا سقف پیش‌فرض ۱۰ دقیقه رد می‌کند؛ این کمک است، نه جایگزین Fail2ban.

این لایه‌ها فقط بخشی از امن‌سازی سرورند؛ بقیه را در ۹ راهکار برای افزایش امنیت سرور لینوکس ببینید.

Fail2ban چطور کار می‌کند؟

Fail2ban سرویسی است که لاگ را می‌خواند، تلاش‌های ناموفق را می‌شمارد و اگر یک IP در بازهٔ مشخصی از سقف بگذرد، آن را برای مدتی در فایروال مسدود (بن) می‌کند. چهار اصطلاح آن:

  • فیلتر (Filter): الگوی regex برای پیدا کردن خط شکست در لاگ، در /etc/fail2ban/filter.d/.
  • اکشن (Action): کاری که هنگام بن انجام می‌شود، در /etc/fail2ban/action.d/.
  • جیل (Jail): ترکیب یک فیلتر، یک منبع لاگ و یک اکشن با مقادیر خودش، مثل sshd.
  • Backend: روش خواندن لاگ؛ systemd از journal می‌خواند و polling از فایل.

README خود پروژه صریح می‌گوید Fail2ban نرخ تلاش‌ها را کم می‌کند، اما خطر احراز هویت ضعیف را از بین نمی‌برد. بن هم بر پایهٔ IP است؛ بات‌نتی که از هر IP فقط یکی دو بار امتحان می‌کند به سقف نمی‌رسد و Fail2ban جلوی حملهٔ پراکنده از هزاران IP را نمی‌گیرد.

پیش‌فرض‌ها روی هر سیستم

جیل sshd با نصب بسته روی هر چهار سیستم فعال می‌شود، اما بقیهٔ پیش‌فرض‌ها یکی نیستند. وضعیت بسته‌های رسمی در زمان نگارش این مطلب (آبان ۱۴۰۵):

سیستم Fail2ban / OpenSSH backend جیل sshd banaction
Ubuntu 24.04 1.0.2 / 9.6 systemd nftables
Ubuntu 26.04 1.1.0 / 10.2 systemd nftables
Debian 12 1.0.2 / 9.2 auto (فایل auth.log) iptables-multiport
Debian 13 1.1.0 / 10.0 systemd nftables
  • Debian 12: بدون rsyslog فایل auth.log وجود ندارد و سرویس با خطای Have not found any log file for sshd jail بالا نمی‌آید. این خطا تا ساخت jail.local طبیعی است و backend = systemd را باید خودتان بنویسید.
  • Debian 13 و Ubuntu 26.04: با اینکه OpenSSH 10 دارند، فیلتر بسته sshd-session را می‌شناسد (_daemon = sshd(?:-session)?) و journalmatch هم در defaults-debian.conf تنظیم شده است؛ چیزی لازم نیست اضافه کنید.

نصب Fail2ban روی Ubuntu و Debian

این دستورها روی هر چهار سیستم یکسان‌اند:

sudo apt update
sudo apt install -y fail2ban nftables python3-systemd
fail2ban-client --version

دو بستهٔ اضافه عمدی‌اند:

  • nftables: بستهٔ Fail2ban فقط nftables | iptables را پیشنهاد می‌کند. ایمیج ابری رسمی Debian 12 و 13 iptables دارد، پس apt چیزی اضافه نمی‌کند و روی Debian 13 با اینکه اکشن پیش‌فرض nftables است، ابزار nft نصب نیست. ایمیج ارائه‌دهنده‌ها ممکن است فرق کند، اما این بسته به قوانین فعلی فایروال دست نمی‌زند و سرویس nftables.service خاموش می‌ماند.
  • python3-systemd: برای خواندن journal لازم است و روی Debian 12 فقط «پیشنهادی» است، پس با --no-install-recommends نصب نمی‌شود.

روی Ubuntu 24.04 هنگام نصب چند پیام SyntaxWarning: invalid escape sequence می‌بینید؛ این پیام‌ها از فایل‌های تست بسته می‌آیند و بی‌خطرند. بستهٔ مخزن را هم نگه دارید و نسخهٔ بالادست را دستی نصب نکنید: فیلتر sshd بستهٔ Debian 13 و Ubuntu 26.04 برای sshd-session وصله شده است، اما فیلتر خام نسخهٔ 1.1.0 این خط‌ها را نمی‌شناسد.

تنظیم jail.local

چرا jail.conf را ویرایش یا کپی نکنید؟

فایل jail.conf متعلق به بسته است و با به‌روزرسانی عوض می‌شود. Fail2ban فایل‌ها را به این ترتیب می‌خواند و هر فایل مقدار قبلی را عوض می‌کند: jail.conf، سپس jail.d/*.conf، سپس jail.local و در پایان jail.d/*.local.

دستور قدیمی cp jail.conf jail.local هم اشتباه است. با آن همهٔ مقادیر خام jail.conf بعد از defaults-debian.conf خوانده می‌شوند: روی Ubuntu 24.04، Ubuntu 26.04 و Debian 13 اکشن به iptables-multiport برمی‌گردد و روی Ubuntu 24.04 مقدار backend هم auto می‌شود. فقط چیزهایی را که تغییر می‌دهید در یک فایل کوچک بنویسید.

ساخت فایل

این فایل برای هر چهار سیستم یکسان است. 198.51.100.7 را با IP ثابت خودتان عوض کنید؛ اگر IP ثابت ندارید، آن را از خط ignoreip حذف کنید:

sudo tee /etc/fail2ban/jail.local > /dev/null <<'EOF'
[DEFAULT]
ignoreip = 127.0.0.1/8 ::1 198.51.100.7
bantime  = 1h
findtime = 10m
maxretry = 5
bantime.increment = true
bantime.maxtime   = 1w
banaction = nftables
banaction_allports = nftables[type=allports]

[sshd]
enabled = true
backend = systemd
EOF

نکته‌های این فایل:

  • ignoreip: چند مقدار را با فاصله جدا کنید؛ محدودهٔ CIDR مثل 198.51.100.0/24 هم پذیرفته می‌شود. با IP پویا این خط کمکی نمی‌کند، اما ورود موفق با کلید شکستی ثبت نمی‌کند؛ فقط چند تلاش ناموفق، مثلاً با نام کاربری اشتباه، شما را هم بن می‌کند.
  • کامنت: # پشت مقدارها کامنت حساب نمی‌شود و جزو مقدار خوانده می‌شود؛ کامنت را در خط جدا بگذارید.
  • پورت SSH: پیش‌فرض port = ssh یعنی 22. اگر SSH روی پورت دیگری است، در همان بخش [sshd] خط port = 2222 را با پورت خودتان اضافه کنید، وگرنه بن روی پورت واقعی اثری ندارد. بخش تکراری [sshd] خطای تنظیمات می‌دهد.

فایل را آزمایش و سرویس را راه‌اندازی کنید:

sudo fail2ban-client -t
sudo systemctl restart fail2ban
sleep 3
sudo fail2ban-client status sshd

خط اول خروجی باید OK: configuration test is successful باشد. sleep 3 برای بالا آمدن سرویس است. نمونهٔ خروجی جیل بعد از مدتی:

Status for the jail: sshd
|- Filter
|  |- Currently failed:	2
|  |- Total failed:	18
|  `- Journal matches:	_SYSTEMD_UNIT=ssh.service + _COMM=sshd
`- Actions
   |- Currently banned:	1
   |- Total banned:	1
   `- Banned IP list:	203.0.113.50

روی Debian 12 و Ubuntu 24.04 در خط Journal matches نام sshd.service را می‌بینید. این طبیعی است و بخش _COMM=sshd لاگ را پیدا می‌کند.

bantime، findtime و maxretry

گزینه یعنی پیش‌فرض این راهنما
maxretry سقف شکست پیش از بن 5 5
findtime بازهٔ شمارش شکست‌ها 10m 10m
bantime مدت بن 10m 1h

یعنی IPی که در ۱۰ دقیقه ۵ بار شکست بخورد، ۱ ساعت بن می‌شود. واحدها: m دقیقه، h ساعت، d روز، w هفته و mo ماه؛ m تنها یعنی دقیقه، نه ماه.

افزایش خودکار مدت بن

bantime.increment به‌طور پیش‌فرض خاموش است. با روشن کردن آن، بن بعدی همان IP بر پایهٔ سابقه‌اش بلندتر می‌شود؛ در فرمول پیش‌فرض ۱ ساعت، ۲ ساعت، ۴ ساعت و همین‌طور دو برابر، تا سقف bantime.maxtime.

این سابقه در دیتابیس Fail2ban است و dbpurgeage آن فقط 1d است؛ پس سابقهٔ IPی با بن ۱ ساعته کمی بیشتر از یک روز بعد پاک می‌شود و اگر بعد از آن برگردد، از اول شمرده می‌شود. برای حافظهٔ یک‌هفته‌ای این فایل را هم بسازید و سرویس را ری‌استارت کنید:

sudo tee /etc/fail2ban/fail2ban.local > /dev/null <<'EOF'
[Definition]
dbpurgeage = 7d
EOF

nftables، iptables یا UFW؟

این فایل بن‌ها را روی هر چهار سیستم با nftables ثبت می‌کند:

banaction کجا؟ نکته
nftables انتخاب این راهنما جدول جدای inet f2b-table؛ به ابزار nft نیاز دارد
iptables-multiport سیستمی که فقط iptables دارد پیش‌فرض خام jail.conf؛ بن‌ها در iptables -S دیده می‌شوند
ufw وقتی می‌خواهید بن‌ها در ufw status دیده شوند فقط با UFW فعال؛ نشست باز را جز با ufw[kill-mode=ss] قطع نمی‌کند

با UFW تضادی نیست. لازم نیست banaction = ufw بگذارید. زنجیرهٔ f2b-chain با اولویت -1 روی هوک input می‌نشیند، UFW از طریق iptables با اولویت 0 روی همان هوک کار می‌کند و طبق مستندات nftables زنجیره‌ها به ترتیب اولویت بررسی می‌شوند؛ پس بستهٔ IP بن‌شده پیش از قوانین UFW رد می‌شود. فقط بن‌ها در ufw status دیده نمی‌شوند؛ آن‌ها را با fail2ban-client یا sudo nft list table inet f2b-table ببینید.

تست بدون قفل شدن و آزاد کردن IP

هشدار: نشست SSH باز شما را نجات نمی‌دهد. قاعدهٔ nftables بر پایهٔ IP است و بسته‌های نشست باز همان IP را هم رد می‌کند؛ پس نشست تا پایان بن از کار می‌افتد. قدم‌های ۱ و ۲ به IP شما دست نمی‌زنند و از هر اتصالی امن‌اند. قدم ۳ را با بن کوتاه انجام دهید.

  1. فیلتر را بدون بن کردن کسی آزمایش کنید. اگر سرور تلاش ناموفق داشته است، عدد matched باید از صفر بیشتر باشد:
    sudo fail2ban-regex systemd-journal sshd

    نمونهٔ خط نتیجه در خروجی:

    Lines: 1302 lines, 0 ignored, 214 matched, 1088 missed
  2. بن را با یک IP مستندات آزمایش کنید. بازهٔ 203.0.113.0/24 مخصوص مستندات است و به کسی تعلق ندارد:
    sudo fail2ban-client set sshd banip 203.0.113.50
    sudo nft list set inet f2b-table addr-set-sshd
    sudo fail2ban-client set sshd unbanip 203.0.113.50

    نمونهٔ خروجی دستور دوم:

    table inet f2b-table {
    	set addr-set-sshd {
    		type ipv4_addr
    		elements = { 203.0.113.50 }
    	}
    }
  3. بن واقعی را با مدت کوتاه آزمایش کنید. این دستور مدت بن جیل را تا ری‌استارت بعدی به ۲ دقیقه کم می‌کند:
    sudo fail2ban-client set sshd bantime 120

    بهتر است از اتصال دیگری مثل اینترنت موبایل تست کنید. اگر راه دومی ندارید، از همان IP هم می‌شود: اگر در ignoreip نباشد، حدود ۲ دقیقه بیرون می‌مانید و بعد نشست برمی‌گردد یا دوباره وصل می‌شوید. این دستور را با IP سرور خودتان حداکثر ۶ بار و با فاصلهٔ حدود ۱۰ ثانیه تکرار کنید. نام کاربری نامعتبر عمدی است تا بدون ورود با رمز هم شکست ثبت شود؛ اگر رمز خواست، Enter بزنید:

    ssh nosuchuser@203.0.113.10

    نمونهٔ پیام بعد از بن:

    ssh: connect to host 203.0.113.10 port 22: Connection refused

    IP تست باید در sudo fail2ban-client status sshd دیده شود. IP داخل ignoreip بن نمی‌شود و این درست است؛ به‌جایش خط Ignore را در /var/log/fail2ban.log می‌بینید. روی Debian 13 و Ubuntu 26.04 تلاش‌های تند به PerSourcePenalties می‌خورند و خطای kex_exchange_identification می‌گیرند؛ این محدودیت ignoreip را نمی‌شناسد و با فاصلهٔ ۱۰ ثانیه پیش نمی‌آید.

  4. تنظیم را برگردانید. با IP تست خودتان بزنید. دستور اول سابقهٔ بن این IP را پاک می‌کند و دستور دوم bantime را به مقدار فایل برمی‌گرداند:
    sudo fail2ban-client unban 198.51.100.7
    sudo systemctl restart fail2ban

آزاد کردن IP

# active jails
sudo fail2ban-client status
# from one jail
sudo fail2ban-client set sshd unbanip 198.51.100.7
# from all jails
sudo fail2ban-client unban 198.51.100.7
# which jails have banned this IP?
sudo fail2ban-client banned 198.51.100.7
# bans of a jail with their end time
sudo fail2ban-client get sshd banip --with-time

اگر خودتان بن شده‌اید و نشست دیگری ندارید، این دستورها را از کنسول وب ارائه‌دهنده، اگر وجود دارد، یا از IP دیگر بزنید، یا تا پایان بن صبر کنید. پیام را هم با قطعی اینترنت اشتباه نگیرید: بن معمولاً فوری Connection refused می‌دهد، اما در اختلال‌های اینترنت بین‌الملل نشانهٔ رایج Connection timed out است.

جیل Nginx برای wp-login.php

Fail2ban فیلتر آماده‌ای برای وردپرس ندارد، پس آن را از روی لاگ دسترسی می‌سازیم. وردپرس برای رمز اشتباه فرم ورود را دوباره با کد 200 نمایش می‌دهد و برای ورود موفق با 302 ریدایرکت می‌کند؛ پس POST با کد 200 معمولاً یعنی تلاش ناموفق. این جیل برای سرور مجازی با Nginx است و قالب پیش‌فرض لاگ (combined) را فرض می‌کند.

  1. فیلتر را بسازید. خط دوم فقط xmlrpc.php بسته‌شده با کد 403 را می‌شمارد تا Jetpack یا اپلیکیشن موبایل بن نشود. اگر این فایل باز باشد، پاسخ شکست هم 200 است و جیل آن را نمی‌بیند؛ پس اگر به آن نیاز ندارید، ببندیدش:
    sudo tee /etc/fail2ban/filter.d/nginx-wp-login.conf > /dev/null <<'EOF'
    [Definition]
    failregex = ^<HOST> \S+ \S+ \[\] "POST \S*/wp-login\.php\S* HTTP/[\d.]+" 200 \d+
                ^<HOST> \S+ \S+ \[\] "POST \S*/xmlrpc\.php\S* HTTP/[\d.]+" 403 \d+
    ignoreregex =
    datepattern = ^[^\[]*\[({DATE})
                  {^LN-BEG}
    EOF

    Fail2ban تاریخ را پیش از بررسی الگو از خط برمی‌دارد؛ برای همین \[\] خالی است. فرم بازیابی رمز (?action=lostpassword) با کد 200 و مرحلهٔ دوم بعضی افزونه‌های 2FA هم ممکن است شکست شمرده شوند؛ پس IP ثابت خودتان را در ignoreip نگه دارید.

  2. فیلتر را روی لاگ واقعی آزمایش کنید. اگر لاگ POST ناموفق دارد و matched صفر است، قالب لاگ سفارشی است و باید الگو را با آن تطبیق دهید:
    sudo fail2ban-regex /var/log/nginx/access.log /etc/fail2ban/filter.d/nginx-wp-login.conf
  3. جیل را اضافه کنید. خط backend = polling ضروری است: روی Ubuntu 24.04 مقدار backend = systemd در [DEFAULT] است و با آن logpath نادیده گرفته می‌شود؛ جیل بدون هیچ خطایی چیزی نمی‌خواند.
    sudo tee -a /etc/fail2ban/jail.local > /dev/null <<'EOF'
    
    [nginx-wp-login]
    enabled = true
    filter  = nginx-wp-login
    port    = http,https
    logpath = %(nginx_access_log)s
    backend = polling
    EOF
    sudo fail2ban-client -t
    sudo systemctl restart fail2ban
    sleep 3
    sudo fail2ban-client status nginx-wp-login

    متغیر %(nginx_access_log)s همهٔ فایل‌های /var/log/nginx/*access.log را می‌خواند.

  4. از IP دیگری آزمایش کنید. از سیستم لینوکس یا مکی که IP آن در ignoreip نیست بزنید. این جیل فقط پورت‌های 80 و 443 را می‌بندد و SSH باز می‌ماند. بعد از چند 200 باید 000 ببینید. اگر افزونهٔ امنیتی کد دیگری برمی‌گرداند، عدد 200 را در فیلتر با همان کد عوض کنید:
    for i in 1 2 3 4 5 6 7; do curl -s -o /dev/null -w "%{http_code}\n" -d "log=test&pwd=wrong" https://example.com/wp-login.php; sleep 2; done

    بعد از تست، آن IP را با sudo fail2ban-client unban آزاد کنید.

هشدار: پشت Cloudflare یا هر شبکهٔ توزیع محتوای (CDN) دیگر این جیل را همین‌طور فعال نکنید. Nginx به‌طور پیش‌فرض IP سرور لبهٔ CDN را در لاگ می‌نویسد، پس جیل همان IP را بن می‌کند و بازدیدکننده‌های واقعی هم پشت در می‌مانند. با ماژول realip (دستور set_real_ip_from) که در بستهٔ Nginx این چهار سیستم هست، IP واقعی به لاگ می‌آید، اما بن فایروال باز هم کاری نمی‌کند، چون اتصال از CDN به سرور می‌رسد. پشت CDN محدودیت نرخ را در خود CDN بگذارید؛ برای ثبت بن در خود Cloudflare اکشن cloudflare-token هم هست.

روی Apache با قالب combined همین فیلتر کار می‌کند و logpath باید %(apache_access_log)s باشد. بستن کامل xmlrpc.php، محدودیت limit_req و بقیهٔ کارهای وردپرس در راهنمای امنیت وردپرس آمده است.

cPanel، هاست اشتراکی و RDP

سرور با cPanel: ابزار داخلی cPHulk سرویس‌های cPanel، WHM، ایمیل، FTP و SSH را پوشش می‌دهد و معمولاً کافی است. در WHM از مسیر Security Center › cPHulk Brute Force Protection وضعیت آن را ببینید و اگر خاموش است روشنش کنید؛ پیش از آن IP خودتان را در Whitelist Management بگذارید. طبق مستندات cPanel با مقادیر پیش‌فرض یک IP بعد از ۵ شکست مسدود می‌شود و بعد از ۳۰ شکست مسدودی یک‌روزه می‌گیرد. سقف هر حساب (۱۵ شکست در ۵ دقیقه) هم هست، اما به‌طور پیش‌فرض فقط درخواست‌های خود سرور را می‌گیرد. ورود با کلید SSH از قفل cPHulk اثر نمی‌پذیرد.

CSF: سازندهٔ ConfigServer Firewall در اوت ۲۰۲۵ توسعهٔ آن را متوقف کرد و در زمان نگارش این مطلب (آبان ۱۴۰۵) نسخه‌های فعال CSF فورک‌های جامعه‌محورند. اگر سراغ آن‌ها می‌روید، نگهدارنده و تاریخ آخرین نسخه را بررسی کنید. برای جلوگیری از Brute Force روی cPanel به آن نیازی ندارید.

هاست اشتراکی: به فایروال و لاگ سرور دسترسی ندارید و Fail2ban نصب نمی‌شود. مسدودسازی در سطح سرور با میزبان است و سهم شما رمز قوی و یکتا، 2FA و یک افزونهٔ محدودکنندهٔ ورود است؛ برای این کار سرور مجازی لازم نیست.

RDP در ویندوز سرور: Fail2ban نسخهٔ رسمی ویندوز ندارد. اگر IP ثابت دارید، پورت 3389 را در فایروال به همان IP محدود کنید؛ رمز بلند و یکتا بگذارید و قفل حساب را در Local Security Policy از مسیر Account Policies › Account Lockout Policy تنظیم کنید. پیشنهاد پایهٔ مایکروسافت قفل ۱۰ دقیقه‌ای بعد از ۱۰ تلاش ناموفق در ۱۰ دقیقه است. راهنمای مایکروسافت که تا Windows Server 2022 را فهرست کرده، برای Administrator داخلی گزینهٔ Allow Administrator account lockout را نام می‌برد؛ قفل این حساب فقط ورود شبکه‌ای مثل RDP را می‌گیرد و ورود از کنسول کار می‌کند. تلاش‌های ناموفق را در لاگ Security با شناسهٔ 4625 ببینید.

رفع مشکلات رایج

اول sudo tail -n 50 /var/log/fail2ban.log را ببینید: خط‌های Found یعنی فیلتر کار می‌کند و Ban یعنی بن انجام شده است.

نشانه علت محتمل راه‌حل
Have not found any log file for sshd jail سیستم auth.log ندارد و backend روی auto است backend = systemd در [sshd]
No module named 'asynchat' نسخهٔ اول بسته روی Ubuntu 24.04 (از تیر ۱۴۰۳ رفع شده) sudo apt update && sudo apt install --only-upgrade fail2ban
Backend 'systemd' failed to initialize due to No module named 'systemd' python3-systemd نصب نیست sudo apt install python3-systemd
در /var/log/fail2ban.log: nft: not found یا returned 127 ابزار اکشن نصب نیست sudo apt install nftables
Total failed: 0 با وجود حمله در لاگ logpath یا journalmatch دستی از آموزش قدیمی آن خط‌ها را از jail.local حذف و با fail2ban-regex بررسی کنید
fail2ban-regex خط‌ها را می‌یابد، اما Total failed جلو نمی‌رود خواندن journal در سرویس متوقف شده است؛ نمونه: گزارش #4127 روی Debian 13 سرویس را ری‌استارت کنید؛ اگر حل نشد، rsyslog را نصب و در [sshd] مقدار backend را polling کنید
kex_exchange_identification هنگام اتصال PerSourcePenalties روی Debian 13 و Ubuntu 26.04؛ در لاگ SSH خط drop connection هست چند دقیقه صبر کنید؛ سقف پیش‌فرض ۱۰ دقیقه است
جیل Nginx چیزی نمی‌گیرد backend روی systemd مانده یا قالب لاگ سفارشی است backend = polling و تطبیق الگو
IP بن شده، اما حمله ادامه دارد SSH روی پورت دیگری است، سایت پشت CDN است یا سرویس داخل Docker اجرا می‌شود مقدار port را درست کنید؛ پشت CDN در خود CDN محدود کنید؛ پورت منتشرشدهٔ Docker به INPUT نمی‌رسد، پس آن را روی 127.0.0.1 منتشر کنید و از Nginx میزبان بگذرانید

سرور برای اجرای این راهنما

اگر برای پروژه یا تمرین سرور می‌خواهید، سرور لینوکس هاکان سرور در ۵۲ لوکیشن ارائه می‌شود. تحویل سرویس خودکار و کمتر از یک ساعت است. سیستم‌عامل‌های قابل تحویل بسته به لوکیشن فرق می‌کند؛ لینوکس روی همهٔ لوکیشن‌ها هست و اگر ویندوز یا سیستم‌عامل خاصی لازم دارید، پیش از خرید با تیکت بپرسید. از میان پلن‌های سرور مجازی کوچک‌ترین پلنی را انتخاب کنید که برای کارتان کافی است.

اگر فقط یک سایت وردپرسی دارید و به root نیاز ندارید، لازم نیست سرور نگه‌داری کنید؛ هاست وردپرس ساده‌تر است. پشتیبانی فنی ۲۴ ساعته از طریق تیکت در دسترس است.

پرسش‌های متداول

لاگ سرور پر از Failed password است؛ هک شده‌ام؟

نه، این خط‌ها روی هر سرور با IP عمومی عادی است. ملاک، خط‌های Accepted است. اگر ورود موفق از IP ناآشنا دیدید، رمزها و ~/.ssh/authorized_keys را بررسی کنید و سرور را آلوده فرض کنید.

با SSH Key هنوز Fail2ban لازم است؟

برای امنیت SSH نه؛ وقتی ورود با رمز بسته است، Fail2ban فقط لاگ را خلوت می‌کند و کار اصلی‌اش روی سرویس‌هایی مثل wp-login.php است. حالت پیش‌فرض نام‌های نامعتبر را می‌شمارد، اما خط Connection closed by authenticating user را نه. mode = aggressive در [sshd] این خط را هم می‌شمارد، ولی هر اتصالی را که پیش از ورود قطع شود هم شکست حساب می‌کند؛ پس کلاینتی با کلید خراب یا ابزار مانیتورینگ هم ممکن است بن شود.

تفاوت حمله Brute Force و DDoS چیست؟

Brute Force می‌خواهد وارد شود و DDoS می‌خواهد سرویس را با حجم ترافیک از کار بیندازد. Fail2ban برای DDoS گسترده مناسب نیست، چون ترافیک از هزاران IP می‌آید و بن فقط بعد از رسیدن درخواست و ثبت آن در لاگ انجام می‌شود.

تغییر پورت SSH جلوی Brute Force را می‌گیرد؟

نه، فقط لاگ را خلوت‌تر می‌کند و اسکنرها پورت تازه را هم پیدا می‌کنند.

بن دائمی IP مهاجم کار درستی است؟

معمولاً نه. bantime = -1 بن را دائمی می‌کند، اما IP ربات‌ها عوض می‌شود و همان IP ممکن است بعداً به کاربر عادی برسد. bantime.increment با سقف یک هفته همان نتیجه را با خطای کمتر می‌دهد.

جمع‌بندی

حمله Brute Force به رمز ضعیف، تکراری یا لورفته زنده است. کلید SSH و رمز یکتا با 2FA اصل مشکل را حل می‌کنند و Fail2ban سرعت ربات‌ها و شلوغی لاگ را کم می‌کند. روی سرورهای امروزی هم جزئیات مهم این‌هاست: backend = systemd، نصب بودن nftables و یک jail.local کوچک به‌جای کپی jail.conf.

قدم بعدی: امروز خط‌های Accepted سرور را بررسی کنید، ورود با رمز را ببندید، Fail2ban را طبق همین راهنما نصب کنید و آن را با بن کوتاه آزمایش کنید.