خرید سرور لینوکس

پیش از اجارهٔ سرور لینوکس سه چیز را روشن کنید: چه نرم‌افزاری روی سرور اجرا می‌شود، چه مقدار داده روی آن می‌ماند و چه کسی سرور را مدیریت می‌کند. سپس این موارد را بررسی کنید:

• رم: پایگاه‌داده‌هایی مثل MySQL و PostgreSQL هر چه رم بیشتری داشته باشند، دادهٔ بیشتری را در حافظه نگه می‌دارند و سریع‌تر پاسخ می‌دهند.
• هستهٔ پردازشی: تعداد هسته‌ها از ۱ تا ۸ متغیر است. اگر سرویس شما کار سنگینی مثل فشرده‌سازی، تبدیل ویدیو یا کامپایل انجام می‌دهد، به تعداد هسته‌ها بیشتر از رم توجه کنید.
• فضای دیسک: لاگ‌ها، پایگاه‌داده و فایل‌های کاربران به مرور بزرگ می‌شوند؛ پلنی انتخاب کنید که پس از نصب همه‌چیز هنوز فضای خالی کافی داشته باشد.
• بکاپ: تهیهٔ بکاپ بر عهدهٔ کاربر است و با ثبت تیکت هم قابل درخواست است. پیش از هر تغییر بزرگ، مثل ارتقای نسخهٔ توزیع، از داده‌ها نسخهٔ پشتیبان بگیرید.

بیشتر نرم‌افزارهای سمت سرور ابتدا برای لینوکس نوشته می‌شوند و آموزش‌ها و ابزارهای آن‌ها هم بیشتر برای لینوکس است. چند کاربرد رایج سرور لینوکس:

• وب‌سرور: سایت‌های PHP، وردپرس و لاراول را با Nginx یا Apache و پایگاه‌دادهٔ MySQL یا MariaDB راه بیندازید.
• Docker و کانتینرها: سرویس‌های مختلف را در کانتینرهای جدا اجرا کنید و با Docker Compose همه را یک‌جا بالا بیاورید.
• اپلیکیشن Node.js و Python: Backend اپلیکیشن، ربات تلگرام یا سرویس API را با PM2 یا systemd همیشه فعال نگه دارید.
• پایگاه‌داده: PostgreSQL، MongoDB یا Redis را روی سروری جدا از وب‌سرور نگه دارید تا بار هر کدام روی دیگری اثر نگذارد.
• CI و استقرار خودکار: GitLab Runner، Jenkins یا ابزارهای ساخت و استقرار خودکار را روی سرور تیم اجرا کنید.
• تمرین مدیریت سرور: دستورهای لینوکس، تنظیم فایروال و نوشتن اسکریپت‌های Bash را روی سروری تمرین کنید که خطا در آن به سرویس اصلی آسیب نمی‌زند.

پلن‌های سرور لینوکس از ۲ تا ۳۲ گیگ رم را پوشش می‌دهند؛ می‌توانید با یک سرور کوچک شروع کنید و با رشد پروژه، بدون عوض کردن ارائه‌دهنده، به پلن بزرگ‌تر بروید. اگر برای سایت‌های ساده‌تر به هاست لینوکس هم نیاز دارید، آن را هم از هاکان سرور تهیه می‌کنید و همهٔ سرویس‌ها در یک ناحیهٔ کاربری می‌مانند.

• پشتیبانی فنی ۲۴ ساعته از طریق تیکت در دسترس است.
• تحویل سرویس خودکار و کمتر از یک ساعت است.