خرید سرور مجازی میکروتیک

سرور مجازی میکروتیک نوعی سرور مجازی است که MikroTik RouterOS را به‌عنوان سیستم‌عامل اصلی اجرا می‌کند. RouterOS سیستم‌عامل تخصصی شبکه است که شرکت میکروتیک آن را ساخته و روی روترهای همین شرکت هم نصب است. با خرید سرور میکروتیک، از امکانات این سیستم‌عامل برای مسیریابی، فایروال، VPN، مدیریت پهنای باند و کنترل دسترسی استفاده می‌کنید و سرویس‌هایی مثل DHCP و DNS را هم روی آن اجرا می‌کنید؛ راهی کارآمد و اقتصادی برای داشتن یک مسیریاب قدرتمند در محیط مجازی.

میکروتیک برای ماشین‌های مجازی نسخه‌ای از RouterOS به نام CHR (Cloud Hosted Router) ارائه می‌کند که روی نرم‌افزارهای مجازی‌سازی مانند KVM، VMware و Hyper-V اجرا می‌شود. CHR همان RouterOS روترهای میکروتیک است، با این تفاوت که روی سرور مجازی اجرا می‌شود و بخش‌هایی که به سخت‌افزار وابسته‌اند، مثل وایرلس، در آن نیست. روی یک سرور فیزیکی می‌توان چند CHR اجرا کرد و از هر کدام به‌عنوان یک مسیریاب مستقل استفاده کرد.

تنظیمات، دستورها و ابزارها همان چیزی است که روی روترهای میکروتیک می‌بینید. پیکربندی فعلی خود را می‌توانید با کمی تغییر در نام اینترفیس‌ها و آدرس‌ها روی سرور پیاده کنید.

این پلن‌ها برای RouterOS اندازه شده‌اند و ۱ گیگ دیسک آن‌ها برای ویندوز و بیشتر توزیع‌های لینوکس کافی نیست. سیستم‌عامل‌های قابل تحویل بسته به لوکیشن فرق می‌کند؛ لینوکس روی همهٔ لوکیشن‌ها هست و اگر ویندوز یا سیستم‌عامل خاصی لازم دارید، پیش از خرید با تیکت بپرسید. اگر سرور لینوکس یا ویندوز لازم دارید، پلن‌های سرور مجازی معمولی را ببینید.

سرور میکروتیک معمولاً نقطهٔ اتصال چند شبکه یا چند کاربر است و اگر درست تنظیم نشود، همهٔ اتصال‌ها به آن وابسته می‌مانند. پیش از خرید این موارد را در نظر بگیرید:

• نیازها و اهداف: مشخص کنید سرور برای چه کاری است: اتصال شعبه‌ها، VPN کارکنان یا آزمایش پیکربندی. تعداد کاربران و تونل‌ها، پلن مناسب را تعیین می‌کند.
• توان پردازنده: رمزنگاری تونل‌ها، مثل IPsec، SSTP و OpenVPN، بیشترین بار را روی پردازنده می‌گذارد؛ هر چه کاربران و ترافیک بیشتر باشد، پلن قوی‌تری لازم است.
• نسخهٔ RouterOS: بعضی امکانات، مثل WireGuard، فقط در نسخهٔ ۷ وجود دارند؛ اگر پیکربندی شما به نسخهٔ خاصی وابسته است، پیش از انتقال آن را بررسی کنید.
• پهنای باند و ترافیک: ترافیکی را که کاربران و شعبه‌ها از سرور عبور می‌دهند تخمین بزنید و با پورت و ترافیک پلن مقایسه کنید.
• IP ثابت: IP سرویس تا زمانی که سرویس تمدید شود ثابت می‌ماند. دفترهای دیگر و کاربران همیشه با همین آدرس به سرور وصل می‌شوند.
• امنیت دسترسی: پس از تحویل، رمز کاربر admin را عوض کنید، سرویس‌های بی‌استفاده مثل Telnet و FTP را خاموش کنید و دسترسی Winbox را به IPهای مشخص محدود کنید.
• پشتیبان تنظیمات: تهیهٔ بکاپ بر عهدهٔ کاربر است و با ثبت تیکت هم قابل درخواست است. از تنظیمات RouterOS با دستور export یا فایل backup نسخه‌ای روی رایانهٔ خود نگه دارید.

سرور مجازی میکروتیک برای مدیریت و بهینه‌سازی شبکه‌ها به کار می‌رود؛ جایی که یک روتر همیشه در دسترس با IP ثابت لازم است:

• اتصال شعبه‌ها: دفترهای مختلف یک شرکت را با تونل‌های EoIP، GRE یا IPsec به یک شبکهٔ واحد وصل کنید و ترافیک بین شبکه‌ها و شعبه‌ها را مسیریابی کنید.
• VPN برای کارکنان: کارکنان دورکار با L2TP، SSTP یا WireGuard به شبکهٔ داخلی شرکت وصل می‌شوند.
• IP ثابت برای شبکهٔ بدون IP ثابت: اگر اینترنت دفتر IP ثابت ندارد، آن را با تونل به سرور میکروتیک وصل کنید و سرویس‌های داخلی را از طریق IP ثابت سرور در دسترس قرار دهید.
• امنیت شبکه: با فایروال میکروتیک یک لایهٔ امنیتی جلوی شبکه بگذارید و دسترسی‌های غیرمجاز را ببندید.
• مدیریت پهنای باند: با Queue و قواعد Firewall ترافیک کاربران VPN را محدود و اولویت‌بندی کنید.
• پایش شبکه: با Netwatch در دسترس بودن تجهیزات و سرویس‌های شبکه را بررسی کنید و در صورت قطعی اسکریپت اجرا کنید.
• آزمایش و یادگیری: پیکربندی‌ها را پیش از اعمال روی روتر اصلی روی سرور امتحان کنید یا برای دوره‌های MTCNA و MTCRE تمرین کنید.