خرید سرور مجازی (VPS) ایران و خارج

هر کارت بالا شما را به صفحهٔ سرور مجازی یک کشور می‌برد و قیمت شروع پلن‌های آن کشور را نشان می‌دهد. در صفحهٔ هر کشور، فهرست کامل پلن‌ها با رم، پردازنده، دیسک، ترافیک ماهانه و قیمت آمده است و خرید vps از همان‌جا انجام می‌شود.

کشورها بر اساس منطقه دسته‌بندی شده‌اند تا مقایسه ساده‌تر باشد. اول منطقه‌ای را پیدا کنید که کاربران یا سرویس‌های شما در آن هستند، بعد پلن‌های چند کشورِ همان منطقه را کنار هم ببینید؛ تعداد پلن‌ها، بیشترین رم و نوع دیسک از کشوری به کشور دیگر فرق می‌کند.

گروه آخر برای کاربردهای مشخص است: سرور مجازی ترید، سرور مجازی لینوکس، سرور مجازی میکروتیک، سرور وارز برای سایت‌های دانلود، سرور مجازی فریلنسر و سرورهای ابری Vultr و IONOS. اگر کاربرد شما یکی از این‌هاست، از صفحهٔ همان کاربرد شروع کنید.

سرور مجازی یا VPS (Virtual Private Server) بخشی از یک سرور فیزیکی قدرتمند است که با فناوری مجازی‌سازی جدا شده و رم، پردازنده و دیسک مشخصی دارد. هر سرور مجازی سیستم‌عامل خودش را اجرا می‌کند و شما دسترسی مدیریتی کامل به آن دارید؛ یعنی هر نرم‌افزار سازگاری را می‌توانید نصب و تنظیم کنید. سرور مجازی همان کار یک کامپیوتر معمولی را انجام می‌دهد، با این تفاوت که در دیتاسنتر قرار دارد و همیشه به اینترنت وصل است.

در مجازی‌سازی، نرم‌افزارهایی مثل KVM یا VMware یک سرور فیزیکی را به چند سرور کوچک‌تر تقسیم می‌کنند و به هر کدام سهمی از پردازنده، رم، دیسک و یک کارت شبکهٔ مجازی می‌دهند. سرورهای مجازی روی یک دستگاه کاملاً از هم مستقل‌اند، می‌توانند سیستم‌عامل‌های متفاوتی داشته باشند و هر کدام جداگانه روشن، خاموش یا ری‌استارت می‌شوند. به این ترتیب کسب‌وکارها بدون خرید و نگهداری سخت‌افزار گران، سروری با دسترسی کامل در اختیار دارند.

• هاست اشتراکی: چند سایت روی یک سرور با تنظیمات یکسان اجرا می‌شوند و کنترل پنل کارها را ساده می‌کند، اما نصب نرم‌افزار دلخواه یا تغییر تنظیمات سرور ممکن نیست.
• سرور مجازی: منابع مشخص و دسترسی کامل، با هزینه‌ای کمتر از یک سرور فیزیکی کامل؛ برای بیشتر سایت‌ها، اپلیکیشن‌ها و سرویس‌های همیشه‌روشن کافی است.
• سرور اختصاصی: کل سخت‌افزار یک سرور فیزیکی در اختیار شماست؛ برای پایگاه‌داده‌های بزرگ و بارهای پردازشی سنگینی که از منابع یک سرور مجازی بیشترند.

اگر سایت شما با یک کنترل پنل ساده کار می‌کند، هاست کافی است. وقتی به نرم‌افزار خاص، تنظیمات سرور یا اجرای سرویس‌های پس‌زمینه نیاز دارید، سرور مجازی قدم بعدی است.

سرور مجازی را با سیستم‌عامل‌های مختلفی می‌توان راه انداخت. سرور مجازی لینوکس، ویندوز و میکروتیک پرکاربردترین گزینه‌ها هستند:

سرعت سرور مجازی به سخت‌افزار سرور فیزیکی، یعنی پردازنده، رم و دیسک، و به فاصلهٔ سرور تا کاربران بستگی دارد. امنیت آن هم بیشتر به تنظیماتی وابسته است که روی خود سرور انجام می‌شود؛ نقص‌های امنیتی و حمله‌ها منابع سرور را مصرف می‌کنند و آن را کند می‌کنند. پس از تحویل سرور، این تنظیمات را انجام دهید:

• به‌روزرسانی سیستم‌عامل و نرم‌افزارها، هم در روز اول و هم به‌صورت منظم
• ورود با کلید SSH به‌جای رمز عبور در لینوکس و رمز قوی برای Remote Desktop در ویندوز
• تعیین سطح دسترسی برای مدیران و کاربران سرور
• تنظیم فایروال و باز گذاشتن فقط پورت‌هایی که سرویس‌ها لازم دارند
• تنظیمات شبکه مثل DNS و نصب گواهی SSL برای سایت‌ها
• راه‌اندازی وب‌سرور، پایگاه‌داده و سرویس‌های مورد نیاز
• زمان‌بندی بکاپ، محل نگهداری و تعداد نسخه‌های پشتیبان

قیمت سرور مجازی به چهار چیز بستگی دارد: رم، تعداد هستهٔ پردازشی، حجم و نوع دیسک، و ترافیک ماهانه. کشور هم در قیمت اثر دارد؛ به همین دلیل کارت هر کشور قیمت شروع همان کشور را نشان می‌دهد.

• رم: برای یک سایت کوچک یا ربات، ۱ تا ۲ گیگ رم کافی است. فروشگاه اینترنتی، پایگاه‌داده و چند سرویس هم‌زمان به ۴ گیگ یا بیشتر نیاز دارند.
• سیستم‌عامل: ویندوز با محیط گرافیکی خودش بخشی از رم را مصرف می‌کند؛ اگر ویندوز لازم دارید، پلنی بزرگ‌تر از معادل لینوکسی آن انتخاب کنید.
• دیسک: در برخی کشورها، کنار پلن‌های SSD پلن‌های NVMe هم هست که برای پایگاه‌داده و کارهای پرمصرف دیسک سریع‌ترند.
• ترافیک: اگر سرویس شما فایل، ویدیو یا بکاپ جابه‌جا می‌کند، ترافیک ماهانهٔ پلن را با مصرف واقعی مقایسه کنید؛ مقدار آن در جدول هر کشور آمده است.

پیش از انتخاب، مصرف فعلی سایت یا سرویس خود را بررسی کنید. اندازهٔ واقعی رم و ترافیکی که امروز مصرف می‌کنید، از حدس زدن دقیق‌تر است.